رویکرد محضر مدار؛ دانشجو : رضا دریانوش
رویکرد محضرمدار
تفرّد و اصالت فرد یکی از رهاوردها، و به تعبیر دقیقتر، از بنیانهای مدرنیته است. بر این اساس، هر چه جوامع در روند مدرنترشدن پیش بروند، بیش از پیش تفرد در بین ایشان فراگیر میشود. در سبک زندگی مدرن، فردگرایی جایگاه مرکزی دارد، و قطعاً با خداگرایی و اصالت دادن و اولویت دادن خدا نسبت به خود، دچار چالش است. بنابراین جامعه دینی ناگزیر از زدودن این معضل فراگیر است. اما برای نفی تفرد راهی به جز «ادب حضور» نیست.
ادب حضور، درک صحیح از این مسأله است که چطور باید از خود خارج شد، و خود را در محضر دید. زمانی که فرد در یک مهمانی خود را در محضر اقوام و آشنایان تعریف کرد، در محیط اجتماعی بزرگتر، خود را در محضر افراد دیگر، و فراتر از آنها، در همهجا خود را در محضر خدا تعریف نمود، درک حضور داشته و با رعایت چارچوبها و قواعد، تقوای حاضران را رعایت کرده است؛ بنابراین، تصمیمات وی ناظر به محضر خواهد بود. طبیعتاً نخستین اثر چنین نگاهی، به حداقل رسیدن ضرورت وجود سیستمهای کنترلی و نظارتی در جامعه خواهد بود.
مسئلهی حضور و درک حضور را که لازمهاش زدودن غفلت میباشد، به جرات میتوان حلقهی مفقودهی علوم انسانی دانست.
در این تحقیق بررسی می شود :
حضور در اندیشه غرب
حـکـمـت حـضـوردر اندیشه امام خمینی (ره)
ادب
انسان، مخلوقی حدپذیر
ایجاد وادی ایمن با حدود الهی
هجرت
دانلود فایل word:
دانلود فایل تصویری ارایه به صورت prezi :
http://s3.picofile.com/file/8229960868/Prezi.zip.html